de dans
Van hula kahiko tot hula ʻauana: de twee stijlen in de show
Wat de oudere hula onderscheidt van de nieuwere, en waarom één enkele avond beide afwisselt.
Reserveer het Pāʻina luau ↗Twee hula-tradities
| Stijl | Instrumenten | Karakter |
|---|---|---|
| Hula kahiko | Chant en traditionele instrumenten | Gecomponeerd vóór 1894; sober, eerbiedig |
| Hula ʻauana | Gitaar, ʻukulele, contrabas | Ontwikkeld onder westerse invloed; vrijer in vorm |
Wat hula kahiko betekent
Hula kahiko omvat dansen die vóór 1894 zijn gecomponeerd, uitgevoerd op gezang en traditionele instrumenten in plaats van melodie — een stijl die binnen haar eigen traditie eerbied koestert voor haar spirituele wortels.
Wat hula ʻauana betekent
ʻAuana betekent ruwweg "dwalen" of "afdrijven". Hula ʻauana is de vorm die ontstond zodra gitaar, ʻukulele en contrabas hun intrede deden in de Hawaiiaanse muziek — een lossere, door liederen gedreven stijl in plaats van een gezongen vorm.
Waarom de show beide gebruikt
De hula rond koningin Liliʻuokalani staat dichter bij de oudere traditie; latere nummers voeren de avond richting hula ʻauana terwijl het verhaal zich verbreedt naar de wijde Pacific.
Wat hula werkelijk doet
Hula dramatiseert de woorden van een mele — een gezang of lied — in dans: handbewegingen kunnen iets eenvoudigs uitbeelden als een golf of een boom in de wind, naast abstractere ideeën.
Vuurmes daarentegen
Het vuurmesdansen in de finale is weer een aparte traditie, een Samoaanse vorm die onderdeel werd van de luāu-show op het podium rather dan een stijl van hula zelf.
Let op het verschil
Als je de omslag zelf wilt meemaken, luister dan naar de instrumenten: gezang en percussie kenmerken de oudere hula, gitaar en ʻukulele de nieuwere, en beide klinken voordat het vuur de avond afsluit.