taniec
Od hula kahiko do hula ʻauana: dwa style prezentowane w widowisku
Co odróżnia dawny hula od nowszego i dlaczego jeden wieczór przenosi między oboma.
Zarezerwuj luau Pāʻina ↗Dwie tradycje hula
| Styl | Instrumenty | Charakter |
|---|---|---|
| Hula kahiko | Śpiew i instrumenty tradycyjne | Skomponowany przed 1894 rokiem; surowy, pełen czci |
| Hula ʻauana | Gitara, ʻukulele, kontrabas | Opracowany pod wpływem Zachodu; swobodniejszy w formie |
Co oznacza hula kahiko
Hula kahiko obejmuje tańce skomponowane przed 1894 rokiem, wykonywane do recytacji i tradycyjnych instrumentów, a nie do melodii — styl, który w swojej własnej tradycji darzy głębokim szacunkiem swoje duchowe korzenie.
Co oznacza hula ʻauana
ʻAuana oznacza w przybliżeniu „wędrować" lub „dryfować". Hula ʻauana to forma, która rozwinęła się, gdy gitara, ʻukulele i kontrabas weszły do hawajskiej muzyki — styl luźniejszy, oparty na pieśni, a nie na recytacji.
Dlaczego spektakl łączy oba style
Hula osnuta wokół królowej Liliʻuokalani bliższa jest starszej tradycji; późniejsze numery przenoszą wieczór w hula ʻauana, gdy opowieść rozszerza się na szerszy Pacyfik.
Co tak naprawdę robi hula
Hula dramatyzuje w tańcu słowa mele — recytacji lub pieśni: ruchy dłoni mogą przedstawiać coś tak prostego jak fala czy drzewo na wietrze, obok bardziej abstrakcyjnych idei.
Taniec z ogniem i nożem — dla kontrastu
Taniec z ogniem i nożem w finale to znów odrębna tradycja — forma samoańska, która stała się częścią scenicznego widowiska luʻau, a nie stylem samej huli.
Na co zwrócić uwagę, by dostrzec różnicę
Jeśli chcesz samodzielnie wychwycić tę zmianę, wsłuchaj się w instrumenty: śpiew i perkusja wyznaczają starszą odmianę hula, gitara i ʻukulele — nowszą, a obie pojawiają się, zanim ogień zamknie wieczór.